alak sûresi

İkra bi-ismi rabbike-lleżî ḣalak(e) Ḣaleka-l-insâne min ‘alak(in)

Yaratan Rabbinin adıyla oku! O, insanı “alak”dan yarattı.

İkra ve rabbuke-l-ekram(u)

Oku! Senin Rabbin en cömert olandır.

Elleżî ‘alleme bil-kalem(i) ‘Alleme-l-insâne mâ lem ya’lem

O, kalemle yazmayı öğretendir, insana bilmediğini öğretendir.

Kellâ inne-l-insâne leyatġâ En ra-âhu-staġnâ

Hayır, insan kendini yeterli gördüğü için mutlaka azgınlık eder.

İnne ilâ rabbike-rruc’â

Şüphesiz dönüş ancak Rabbinedir.

Era-eyte-lleżî yenhâ ‘Abden iżâ sallâ

Sen, namaz kıldığında kulu (bundan) engelleyeni gördün mü?

Era-eyte in kâne ‘alâ-lhudâ Ev emera bi-ttakvâ

Ne dersin, ya o (engellenen kul) hidâyet üzere ise; ya da takvayı (Allah’a karşı gelmekten sakınmayı) emrediyorsa!?

Era-eyte in keżżebe ve tevellâ

Ne dersin engelleyen, Peygamberi yalanlamış ve yüz çevirmişse!?

Elem ya’lem bi-enna(A)llâhe yerâ

O Allah’ın, her şeyi gördüğünü bilmiyor mu?

Kellâ le-in lem yentehi lenesfe’an bi-nnâsiye(ti) Nâsiyetin kâżibetin ḣâti-e(tin)

Hayır! Andolsun, eğer vazgeçmezse, muhakkak onu perçeminden; o yalancı, günahkâr perçeminden yakalarız.

Felyed’u nâdiyeh(u)

Haydi, taraftarlarını çağırsın.

Sened’u-zzebâniye(te)

Biz de zebânileri çağıracağız.

Kellâ lâ tuti’hu vescud vakterib

Hayır! Sakın sen ona uyma; secde et ve Rabbine yaklaş.