
Cuma Suresi’nin son üç ayeti, hayatın akışı içinde verilen kısa ama net bir yön hatırlatması gibidir. Bu ayetler, dağılma ile toparlanma arasındaki ince çizgiyi doğrudan ele alır. Günlük telaş, iş ve meşguliyet içinde insanın nereye yöneldiğini sorgulatan bir ton taşır. Bu yüzden Cuma Suresi’nin bu bölümü, sadece okunmak için değil, durup düşünmek için de tercih edilir.


9. Ayet: Yâ eyyuhellezîne âmenû izâ nûdiye lis salâti min yevmil cumuati fes’av ilâ zikrillâhi ve zerûl bey‘. Zâlikum hayrun lekum in kuntum ta‘lemûn.
10. Ayet: Fe izâ kudiyatis salâtu fenteşirû fil ardı vebteğû min fadlillâhi vezkurullâhe kesîran leallekum tuflihûn.
11. Ayet: Ve izâ reev ticâreten ev lehveninfaddû ileyhâ ve terekûke kâimâ. Kul mâ indallâhi hayrun minel lehvi ve minet ticârah. Vallâhu hayrur râzikîn.

Meal: Ey iman edenler! Cuma günü namaz için çağrı yapıldığı zaman, hemen Allah’ın zikrine koşun ve alışverişi bırakın. Eğer bilirseniz bu, sizin için daha hayırlıdır. Namaz kılınınca artık yeryüzüne dağılın ve Allah’ın lütfundan nasibinizi arayın. Allah’ı çok zikredin ki kurtuluşa eresiniz. (Durum böyle iken) onlar bir ticaret veya bir oyun eğlence gördükleri zaman hemen dağılıp ona koştular ve seni ayakta bıraktılar. De ki: “Allah’ın yanında bulunan, eğlence ve ticaretten daha hayırlıdır. Allah, rızık verenlerin en hayırlısıdır.”
Bu ayetlerde dünya ile bağ koparılmaz, yerli yerine konur. Alışveriş, hareket ve kazanç metnin dışında bırakılmaz. Sadece hangi sırayla durması gerektiği hatırlatılır. Önce yön belirlenir, sonra yeniden hayata dönülür.
Son ayette anlatılan sahne ise insanın zayıf tarafını açıkça gösterir. Dikkatin ne kadar kolay dağıldığı, kalabalığın nasıl yön değiştirdiği sade bir dille anlatılır. Metin yargılamaz, olanı olduğu gibi bırakır.
Bu ayetlerin sık okunmasının nedeni doğrudan hayatın içine temas etmesidir. Çalışma, alışveriş, dağılma ve tekrar toparlanma gibi herkesin yaşadığı durumlar bu kısa bölümde yer alır. Ayetler soyut bir alan açmaz, günlük akışı olduğu gibi ele alır.
Ayrıca metnin dili nettir. Uzun anlatımlar yoktur. Kısa cümleler, açık geçişler vardır. Bu sadelik, ayetlerin kolayca hatırlanmasını ve tekrar edilmesini sağlar. İnsanlar bu ayetlere döndüğünde karmaşık bir açıklama aramaz, sadece yönünü tazeler.
Cuma Suresi genelinde topluluk bilinci ve denge duygusu öne çıkar. Son üç ayet ise bu yapının en görünür halidir. Hayat akar, insanlar dağılır, sonra yeniden toplanır. Metin bu döngüyü durdurmaz, sadece yerine oturtur. Bu yüzden Cuma Suresi’nin sonu, haftanın içinde kısa ama etkili bir durak olarak kalır.


















.webp?alt=media&token=385c1fa5-8125-481b-986f-17831b8c195d)















.webp?alt=media&token=6c3a3030-f69d-4af0-ac9d-7a5d3eb35986)


.webp?alt=media&token=f35f7bab-a402-4285-9c39-1a4809f4d486)











