
Bakara Suresi’nin ilk ayetleri, bir anlatıya başlamaz; bir yön belirler. Metin daha ilk cümlelerden itibaren okuyana neyle karşı karşıya olduğunu hissettirir ve acele etmeden ilerler. Bu ayetlerde ses yoktur ama duruş vardır, açıklama yoktur ama netlik vardır. Okuyan kişi çoğu zaman anlamı çözmeye değil, bu duruşun içinde kalmaya çalışır.


1. Elif lâm mîm.
2. Zâlikel kitâbu lâ raybe fîh, huden lil muttakîn.
3. Ellezîne yu’minûne bil ğaybi ve yukîmûnes salâte ve mimmâ razaknâhum yunfikûn.
4. Vellezîne yu’minûne bimâ unzile ileyke ve mâ unzile min kablike ve bil âhireti hum yûkinûn.
5. Ulâike alâ huden min rabbihim ve ulâike humul muflihûn.

Meal: “Elif Lâm Mîm. Bu, kendisinde şüphe olmayan kitaptır. Allah’a karşı gelmekten sakınanlar için yol göstericidir. Onlar gaybe inanırlar, namazı dosdoğru kılarlar, kendilerine rızık olarak verdiğimizden de Allah yolunda harcarlar. Onlar sana indirilene de, senden önce indirilenlere de inanırlar. Ahirete de kesin olarak inanırlar. İşte onlar Rab’lerinden (gelen) bir doğru yol üzeredirler ve kurtuluşa erenler de işte onlardır.”
Bu ayetlerde doğrudan bir emir yoktur. Bunun yerine bir insanın duruşu çizilir. Ne yaptığı kadar, neye güvendiği de anlatılır. Görülmeyene inanmak, düzenli bir bağlılık sürdürmek ve elindekini paylaşmak aynı çerçevenin içinde yer alır.
Anlatım ilerledikçe bu duruşun rastlantı olmadığı anlaşılır. İnanç, bilgi ve güven birbirinden kopuk değildir. Ayetler, okuyana bir hedef sunmaz; bir zemini işaret eder. Kim bu zeminde duruyorsa, yönünü de oradan bulur.
Bu ayetler ezberlenirken çoğu zaman özel bir yöntem aranmamasının nedeni, metnin kendi içinde zaten düzenli olmasıdır. Yine de süreci kolaylaştıran bazı küçük alışkanlıklar vardır. Bunlar teknik değil, daha çok metinle kurulan ilişkiyi güçlendiren adımlardır.
Öncelikle ayetleri tek seferde değil, doğal duraklara bölerek tekrar etmek işe yarar. İlk ayet kısa olduğu için genellikle hemen yerleşir. Ardından gelen ayetler ise anlam bütünlüğü taşıdığı için art arda okunduğunda daha kolay akılda kalır. Her tekrar arasında metni zorlamadan, birkaç saniyelik sessizlik bırakmak kelimelerin yerini sağlamlaştırır.
Sesli tekrar bu ayetlerde özellikle etkilidir. Kendi sesini duymak, okunuşu zihinde sabitlemeye yardımcı olur. Çok hızlı okumak yerine, her kelimenin net çıktığından emin olacak bir tempo tercih edildiğinde hata oranı düşer. Yanlış okunan bir kelime fark edildiğinde başa dönmek yerine sadece o cümleyi yeniden almak daha kalıcı sonuç verir.


















.webp?alt=media&token=385c1fa5-8125-481b-986f-17831b8c195d)















.webp?alt=media&token=6c3a3030-f69d-4af0-ac9d-7a5d3eb35986)


.webp?alt=media&token=f35f7bab-a402-4285-9c39-1a4809f4d486)











