nebe (amme) sûresi

‘Amme yetesâelûn(e)

Birbirlerine neyi soruyorlar?

‘Ani-nnebe-i-l’azîm(i) Elleżî hum fîhi muḣtelifûn(e)

Üzerinde anlaşmazlığa düştükleri büyük haberi (mi)?

Kellâ seya’lemûn(e)

Hayır, ileride bilecekler.

Śumme kellâ seya’lemûn(e)

Yine hayır; ileride bilecekler.

Elem nec’ali-l-arda mihâdâ(n) Velcibâle evtâdâ(n)

Biz, yeryüzünü bir döşek, dağları da birer kazık yapmadık mı?

Ve ḣalaknâkum ezvâcâ(n)

Sizleri (erkekli-dişili) eşler hâlinde yarattık.

Ve ce’alnâ nevmekum subâtâ(n)

Uykunuzu bir dinlenme (sebebi) kıldık.

Ve ce’alnâ-lleyle libâsâ(n)

Geceyi (sizi örten) bir elbise yaptık.

Ve ce’alnâ-nnehâra me’âşâ(n)

Gündüzü de geçimi temin zamanı kıldık.

Ve beneynâ fevkakum seb’an şidâdâ(n)

Üstünüze yedi sağlam gök bina ettik.

Ve ce’alnâ sirâcen vehhâcâ(n)

Alev alev yanan aydınlatıcı ve ısıtıcı bir kandil yarattık.

Ve enzelnâ mine-lmu’sirâti mâen śeccâcâ(n) Linuḣrice bihi habben ve nebâtâ(n) Ve cennâtin elfâfâ(n)

Taneler, bitkiler, sarmaş dolaş bahçeler çıkaralım diye yağmur yüklü yoğun bulutlardan şarıl şarıl yağmur yağdırdık.

İnne yevme-lfasli kâne mîkâtâ(n)

Şüphesiz hüküm ve ayırma günü belirlenmiş bir vakittir.

Yevme yunfeḣu fî-ssûri fetetûne efvâcâ(n)

Bu, sûra üfürüleceği gün gerçekleşir ve siz bölük bölük gelirsiniz.

Vefutihati-ssemâu fekânet ebvâbâ(n)

Gök açılır ve kapı kapı olur.

Ve suyyirati-lcibâlu fekânet serâbâ(n)

Dağlar yürütülür, serap hâline gelir.

İnne cehenneme kânet mirsâdâ(n) Littâġîne meâbâ(n) Lâbiśîne fîhâ ahkâbâ(n)

Şüphesiz cehennem, bir gözetleme yeridir; azgınlar için, içinde çağlar boyu kalacakları bir dönüş yeridir.

Lâ yeżûkûne fîhâ berden velâ şerâbâ(n)

Orada ne bir serinlik ve ne de içecek bir şey tadacaklar!

İllâ hamîmen ve ġassâkâ(n) Cezâen vifâkâ(n)

Ancak, uygun bir ceza olarak kaynar su ve irin içecekler.

İnnehum kânû lâ yercûne hisâbâ(n)

Çünkü onlar hesaba çekilmeyi ummuyorlardı.

Ve keżżebû bi-âyâtinâ kiżżâbâ(n)

Âyetlerimizi de alabildiğine yalanlamışlardı.

Ve kulle şey-in ahsaynâhu kitâbâ(n)

Biz ise, her şeyi bir kitapta (Levh-i Mahfuz’da) tamamiyle sayıp tespit ettik.

Feżûkû felen nezîdekum illâ ‘ażâbâ(n)

Kâfirlere şöyle denilir: “Şimdi tadın. Artık bundan sonra yalnızca azabınızı artıracağız.”

İnne lilmuttekîne mefâzâ(n) Hadâ-ika ve a’nâbâ(n) Ve kevâ’ibe etrâbâ(n) Ve kesen dihâkâ(n)

Şüphesiz Allah’a karşı gelmekten sakınanlara bir kurtuluş, bahçeler, üzümler, kendileriyle bir yaşta, göğüsleri çıkmış genç kızlar ve dolu dolu kadehler vardır.

Lâ yesme’ûne fîhâ laġven velâ kiżżâbâ(n)

Orada ne bir boş söz işitirler, ne de bir yalan.

Cezâen min rabbike ‘atâen hisâbâ(n) Rabbi-ssemâvâti vel-ardi vemâ beynehumâ-rrahmân(i)(s) lâ yemlikûne minhu ḣitâbâ(n) Yevme yekûmu-rrûhu velmelâ-iketu saffâ(n)(s) lâ yetekellemûne illâ men eżine lehu-rrahmânu ve kâle savâbâ(n)

Bunlar kendilerine; Rabbinden, göklerin ve yerin ve ikisi arasındakilerin Rabbinden, Rahmân’dan bir mükâfat, yeterli bir ihsan olarak verilmiştir. Onlar, Ruh’un (Cebrail’in) ve meleklerin saf duracakları gün Allah’a hitap edemeyeceklerdir. Sadece Rahmân’ın izin vereceği ve doğru söyleyecek olan kimseler konuşabilecektir.

Żâlike-lyevmu-lhakk(u)(s) femen şâe-tteḣaże ilâ rabbihi meâbâ(n)

İşte bu, hak olan gündür. Artık dileyen kimse Rabbine ulaştıran bir yol tutar.

İnnâ enżernâkum ‘ażâben karîben yevme yenzuru-lmer-u mâ kaddemet yedâhu ve yekûlu-lkâfiru yâ leytenî kuntu turâbâ(n)

Şüphesiz biz sizi, kişinin önceden elleriyle yaptıklarına bakacağı ve inkârcının, “Keşke toprak olaydım!” diyeceği günde gerçekleşecek olan yakın bir azaba karşı uyardık.