vâkıa sûresi

İżâ veka’ati-lvâki’a(tu) Leyse livak’atihâ kâżibe(tun)

Kesin gerçekleşecek (olan Kıyamet) koptuğu zaman, onun kopuşunu yalanlayacak kimse olmayacaktır.

Ḣâfidatun râfi’a(tun) İżâ rucceti-l-ardu raccâ(n) Ve busseti-lcibâlu bessâ(n) Fekânet hebâen munbeśśâ(n) Ve kuntum ezvâcen śelâśe(ten)

Yeryüzü şiddetle sarsıldığı, dağlar parça parça dağılıp saçılmış toz olduğu ve siz de üç sınıf olduğunuz zaman, O, (kimini) yükseltir, (kimini) alçaltır.

Fe-ashâbu-lmeymeneti mâ ashâbu-lmeymene(ti)

Ahiret mutluluğuna erenler var ya; ne mutlu kimselerdir!

Ve ashâbu-lmeş-emeti mâ ashâbu-lmeş-eme(ti)

Kötülüğe batanlara gelince; ne mutsuz kimselerdir!

Ve-ssâbikûne-ssâbikûn(e) Ulâ-ike-lmukarrabûn(e)

(İman ve amelde) öne geçenler ise (Ahirette de) öne geçenlerdir. İşte onlar (Allah’a) yaklaştırılmış kimselerdir.

Fî cennâti-nna’îm(i)

Onlar, Naîm cennetlerindedirler.

Śulletun mine-l-evvelîn(e) Ve kalîlun mine-l-âḣirîn(e)

Onların çoğu öncekilerden, azı da sonrakilerdendir.

‘Alâ sururin mevdûne(tin) Mutteki-îne ‘aleyhâ mutekâbilîn(e)

Onlar, karşılıklı yaslanmış vaziyette mücevheratla işlenmiş tahtlar üzerindedirler.

Yatûfu ‘aleyhim vildânun muḣalledûn(e) Bi-ekvâbin ve ebârîka vekesin min ma’în(in) Lâ yusadde’ûne ‘anhâ velâ yunzifûn(e) Ve fâkihetin mimmâ yeteḣayyerûn(e) Ve lahmi tayrin mimmâ yeştehûn(e)

Ebediyen genç kalan uşaklar, onların etrafında; içmekle başlarının dönmeyeceği ve sarhoş olmayacakları, cennet pınarından doldurulmuş sürahileri, ibrikleri ve kadehleri, beğendikleri meyveleri ve arzu ettikleri kuş etlerini dolaştırırlar.

Ve hûrun ‘în(un) Ke-emśâli-llului-lmeknûn(i)

Onlar için saklı inciler gibi, iri gözlü huriler de vardır.

Cezâen bimâ kânû ya’melûn(e)

(Bütün bunlar) işledikleri amellere karşılık bir mükâfat olarak (verilir.)

Lâ yesme’ûne fîhâ laġven velâ teśîmâ(n)

Orada ne boş bir söz, ne de günaha sokan bir şey işitirler.

İllâ kîlen selâmen selâmâ(n)

Sadece “selâm!”, “selâm!” sözünü işitirler.

Ve ashâbu-lyemîni mâ ashâbu-lyemîn(i)

Ahiret mutluluğuna erenler, ne mutlu kimselerdir!

Fî sidrin maḣdûd(in) Ve talhin mendûd(in) Ve zillin memdûd(in) Ve mâ-in meskûb(in) Ve fâkihetin keśîra(tin) Lâ maktû’atin velâ memnû’a(tin) Ve furuşin merfû’a(tin)

(Onlar), dikensiz sidir ağaçları ve meyveleri küme küme dizili muz ağaçları altında, yayılmış sürekli bir gölgede, çağlayan bir su başında, tükenmeyen ve yasaklanmayan çok çeşitli meyveler içinde ve yüksek döşekler üzerindedirler.

İnnâ enşenâhunne inşâ-â(n)

Biz onları (hurileri) yepyeni bir yaratılışta yarattık.

Fece’alnâhunne ebkârâ(n) ‘Uruben etrâbâ(n) Li-ashâbi-lyemîn(i)

Onları ahiret mutluluğuna erenler için, hep bir yaşta eşlerini çok seven gösterişli bakireler yaptık.

Śulletun mine-l-evvelîn(e) Ve śulletun mine-l-âḣirîn(e)

Bunların birçoğu öncekilerden, birçoğu da sonrakilerdendir.

Ve ashâbu-şşimâli mâ ashâbu-şşimâl(i)

Kötülüğe batanlar ise ne mutsuz kimselerdir!

Fî semûmin ve hamîm(in) Ve zillin min yahmûm(in) Lâ bâridin velâ kerîm(in)

Onlar, iliklere işleyen bir ateş ve bir kaynar su içindedirler. Ne serin ve ne de yararlı olan zifirî bir gölge içinde!.

İnnehum kânû kable żâlike mutrafîn(e)

Çünkü onlar, bundan önce (dünyada varlık içinde) sefahata dalmış ve azgın kimselerdi.

Ve kânû yusirrûne ‘alâ-lhinśi-l’azîm(i)

Büyük günah üzerinde ısrar ediyorlardı.

Ve kânû yekûlûne e-iżâ mitnâ ve kunnâ turâben ve ’izâmen e-innâ lemeb’ûśûn(e)

Diyorlardı ki: “Biz öldükten, toprak ve kemik yığını hâline geldikten sonra mı, biz mi bir daha diriltilecekmişiz?”

Eve âbâunâ-l-evvelûn(e)

“Evvelki atalarımız da mı?”

Kul inne-l-evvelîne vel-âḣirîn(e) Lemecmû’ûne ilâ mîkâti yevmin ma’lûm(in)

De ki: “Şüphesiz öncekiler ve sonrakiler, mutlaka belli bir günün belli bir vaktinde toplanacaklardır.”

Śumme innekum eyyuhâ-ddâllûne-lmukeżżibûn(e) Leâkilûne min şecerin min zakkûm(in)

Sonra siz ey haktan sapan yalanlayıcılar! Mutlaka (cehennemde) bir ağaçtan, zakkumdan yiyeceksiniz.

Femâli-ûne minhâ-lbutûn(e)

Karınlarınızı ondan dolduracaksınız.

Feşâribûne ‘aleyhi mine-lhamîm(i)

Üstüne de o kaynar sudan içeceksiniz.

Feşâribûne şurbe-lhîm(i)

Kanmak bilmez susamış develerin suya saldırışı gibi içeceksiniz.

Hâżâ nuzuluhum yevme-ddîn(i)

İşte bu hesap ve ceza gününde onlara ziyafetleridir.

Nahnu ḣalaknâkum felevlâ tusaddikûn(e)

Sizi biz yarattık. Hâlâ tasdik etmeyecek misiniz?

Eferaeytum mâ tumnûn(e)

Attığınız o meniye ne dersiniz?!

E-entum taḣlukûnehu em nahnu-lḣâlikûn(e)

Onu siz mi yaratıyorsunuz, yoksa yaratan biz miyiz?

Nahnu kaddernâ beynekumu-lmevte vemâ nahnu bimesbûkîn(e) ‘Alâ en nubeddile emśâlekum ve nunşi-ekum fî mâ lâ ta’lemûn(e)

Sizin yerinize benzerlerinizi getirmek ve sizi bilemeyeceğiniz bir şekilde yeniden yaratmak üzere aranızda ölümü biz takdir ettik. (Bu konuda) bizim önümüze geçilmez.

Ve lekad ‘alimtumu-nneş-ete-l-ûlâ felevlâ teżekkerûn(e)

Andolsun, birinci yaratılışı(nızı) biliyorsunuz. O hâlde düşünseniz ya!

Eferaeytum mâ tahruśûn(e)

Ektiğiniz tohuma ne dersiniz?!

E-entum tezra’ûnehu em nahnu-zzâri’ûn(e)

Onu siz mi bitiriyorsunuz, yoksa bitiren biz miyiz?

Lev neşâu lece’alnâhu hutâmen fezaltum tefekkehûn(e)

Dileseydik, onu kuru bir çöp yapardık da şaşkınlık içinde şöyle geveleyip dururdunuz:

İnnâ lemuġramûn(e)

“Muhakkak biz çok ziyandayız!”

Bel nahnu mahrûmûn(e)

“Daha doğrusu büsbütün mahrumuz!”

Eferaeytumu-lmâe-lleżî teşrabûn(e)

İçtiğiniz suya ne dersiniz?!

E-entum enzeltumûhu mine-lmuzni em nahnu-lmunzilûn(e)

Siz mi onu buluttan indirdiniz, yoksa indiren biz miyiz?

Lev neşâu ce’alnâhu ucâcen felevlâ teşkurûn(e)

Dileseydik onu acı bir su yapardık. O hâlde şükretseydiniz ya!.

Eferaeytumu-nnâra-lletî tûrûn(e)

Tutuşturduğunuz ateşe ne dersiniz?!

E-entum enşetum şeceratehâ em nahnu-lmunşi-ûn(e)

Onun ağacını siz mi yarattınız, yoksa yaratan biz miyiz?

Nahnu ce’alnâhâ teżkiraten ve metâ’an lilmukvîn(e)

Biz onu bir ibret ve ıssız yerlerde yaşayanlara bir yarar kaynağı kıldık.

Fesebbih bismi rabbike-l’azîm(i)

O hâlde, O yüce Rabbinin adını tesbih et (yücelt).

Felâ uksimu bimevâki’i-nnucûm(i) Ve-innehu lekasemun lev ta’lemûne ‘azîm(un)

Yıldızların yerlerine yemin ederim ki, -eğer bilirseniz, gerçekten bu, büyük bir yemindir-

İnnehu lekur-ânun kerîm(un)

O, elbette değerli bir Kur’an’dır.

Fî kitâbin meknûn(in)

Korunmuş bir kitaptadır.

Lâ yemessuhu illâ-lmutahherûn(e)

Ona, ancak tertemiz olanlar dokunabilir.

Tenzîlun min rabbi-l’âlemîn(e)

Âlemlerin Rabb’inden indirilmedir.

Efebihâżâ-lhadîśi entum mudhinûn(e) Ve tec’alûne rizkakum ennekum tukeżżibûn(e)

Şimdi siz, bu sözü mü küçümsüyorsunuz ve Allah’ın verdiği rızka O’nu yalanlayarak mı şükrediyorsunuz?

Felevlâ iżâ belaġati-lhulkûm(e)

Can boğaza geldiğinde, onu geri döndürsenize!

Ve entum hîne-iżin tenzurûn(e)

Oysa siz o zaman bakıp durursunuz.

Ve nahnu akrabu ileyhi minkum velâkin lâ tubsirûn(e)

Biz ise ona sizden daha yakınız. Fakat siz göremezsiniz.

Felevlâ in kuntum ġayra medînîn(e) Terci’ûnehâ in kuntum sâdikîn(e)

Eğer hesaba çekilmeyecekseniz ve doğru söyleyenler iseniz, onu geri döndürsenize!

Fe-emmâ in kâne mine-lmukarrabîn(e) Feravhun ve rayhânun ve cennetu na’îm(in)

Fakat (ölen kişi) Allah’a yakın kılınmışlardan ise, ona rahatlık, güzel rızık ve Naîm cenneti vardır.

Ve emmâ in kâne min ashâbi-lyemîn(i) Feselâmun leke min ashâbi-lyemîn(i)

Eğer Ahiret mutluluğuna ermiş kişilerden ise, kendisine, “Selâm sana Ahiret mutluluğuna ermişlerden!” denir.

Ve emmâ in kâne mine-lmukeżżibîne-ddâllîn(e) Fenuzulun min hamîm(in)

Ama haktan sapan yalancılardan ise, işte ona da kaynar sudan bir ziyafet vardır.

Ve tasliyetu cahîm(in)

Bir de cehenneme atılma vardır.

İnne hâżâ lehuve hakku-lyakîn(i)

Şüphesiz bu, kesin gerçektir.

Fesebbih bismi rabbike-l’azîm(i)

Öyleyse yüce Rabbinin adını tesbih et.